noordoost-overijssel

Maand: februari 2021

Folklore

Nederlanders houden van folklore. Ooit was het normaal om tijdens kinderfeestjes spelletjes te doen als koekhappen en spijkerpoepen. En als een lid van het koninklijk huis een jubileum vierde mocht het volk met bijvoorbeeld een kruiwagenrace of varkentjestikken delen in de feestvreugde.

Het koekhappen werd in Hardenberg kegelen bij Zaal Mulder, het kegelen werd een bezoek aan de Huttenheugte totdat men niet meer wist wat te doen tijdens kinderfeestjes. Maar zie: de folkloristische inborst kwam naar voren en dus kregen koekhappen en spijkerpoepen weer een plek op het programma.

Dat Nederlanders van folklore houden is ook te zien langs de kant van de weg. Overal zijn borden geplaatst om verkiezingsposters op te plakken. Dezelfde borden die in 2012 voor 21 partijen werden gebruikt moeten nu dienst doen voor 37 partijen. De lemmingen duwen elkaar van de rots af en dus krijg je ‘gedoe’. Maar gedoe is niet zo’n spannend woord en dus maak je ervan: verkiezingsrel.

Een rel, een echte rel in Hardenberg. Wat die rel is? Een obscuur partijtje heeft de kop van de leider over de posters van anderen geplakt. Het hele bord vol! Kinderachtig natuurlijk, en het laat zien dat de leden van die partij tot het niet-opgevoede deel der natie behoren, maar een rel? Ach, je scheurt de posters van die partij aan flarden, tekent snorretjes op de kop van de leider of plakt jouw posters weer over die andere.

“Een verkiezingsposter is een relikwie uit het verleden. Ze hebben 0,0 effect, maar ik denk dat iedereen vergeten is om ermee op te houden”, zegt politicoloog Peter van der Heiden van de Radboud Universiteit Nijmegen bij Omroep Gelderland.

Aan die relikwieën verdienen sommigen een boterham. Er zijn steeds meer gemeenten die het werk uitbesteden, waardoor alle 37 partijen een plek op de borden kunnen krijgen. Met even grote posters. Dat is in Hardenberg niet het geval. Hier rotzooit men maar wat aan, met grote, kleine, dubbele of scheve posters.

Wat je trouwens bijna niet meer ziet zijn raamposters. Er was een tijd dat in de straat vrijwel elke bewoner een poster op de ramen had, behalve de middenstander want die was bang dat het uiten van zijn politieke voorkeur klanten zou kosten. Uit ervaring weet ik dat er soms posters van twee verschillende partijen op de ramen hingen.

Die tijd is voorbij. Maar zou het niet kunnen, omdat Nederlanders van folklore houden, dat die fossiele reclame-uitingen weer terugkomen? Net als koekhappen en spijkerpoepen? Of is men zo gewend aan anoniem reageren, dat men niet meer durft te laten zien waar men voor staat?

Groen, groener, groenst

De gemeente Hardenberg gaat u niet helpen in uw strijd tegen klimaatproblemen. U krijgt geen regenton met subsidie, u krijgt geen financiële hulp bij het maken van een groen dak, u krijgt geen gratis boom als u tegels uit uw tuin haalt. Dat waren B&W wel van plan, als eerste stap om ook op particuliere grond iets te doen tegen wateroverlast. En het zou de burger niks extra’s kosten, want in het Gemeentelijk Rioleringsplan zit nog 165.000 euro dat hiervoor gebruikt zou kunnen worden. Maar de raad stemde in meerderheid tegen.

Niet GroenLinks, want die steunde het plan. Maar die partij is blijkbaar niet écht groen. Er brandde tijdens de raadsvergadering van vorige week dinsdag namelijk een strijd los om te kijken wie nog groener is of eigenlijk: het groenst.

De VVD vond dat het plan ambitieuzer moest, op de lange termijn gericht. “Maak een nieuw plan, eentje dat inspireert tot groter denken. Met deze maatregelen redden we het niet”, zei het verse raadslid Baan.
PvdA-raadslid Jonkhans was zwaar teleurgesteld. Het voorstel richtte zich te veel op de mensen in de steden en dorpen, terwijl de meeste grond in bezit is van agrariërs. Hij zag ook te weinig ambitie.
En het CDA vroeg zich bij monde van raadslid Roelofs af of de voorstellen wel 165.000 euro waard waren, of dit nou was waar de burgers op zaten te wachten.

En de andere partijen? 50+ was tevreden. Zelfs meer dan dat. “Wij zijn blij met het stuk. Goed dat de inwoners worden meegenomen, alle beetjes helpen”, zei raadslid Verschuur.
Rodermond van D66 snapte de vragen van CDA en PvdA, maar hij zag mooie perspectieven. Boshove van GroenLinks toonde zich tevreden over het plan. “Voldoende uitgewerkt, hier worden wij enthousiast van, een goede manier om burgers te stimuleren. Natuurlijk hebben agrariërs ook een taak maar dat staat los van dit plan.”

Het CU was blij met de stimuleringsregeling, raadslid Stelpstra snapte niet dat andere partijen tegen waren en begreep helemaal niet dat ze dan niet met alternatieven kwamen. “Het is een klein onderdeel van de duurzaamheidsagenda. De inwoners worden erbij betrokken. Het plan stimuleert hen om ook iets te doen.”

Wethouder Te Rietstap kon de tegenstanders niet overtuigen. Taak voor agrariërs? Ja, maar daar gaat het waterschap over. Wij gaan over het stedelijk gebied.
Zitten de mensen hierop te wachten? In Zwolle, Asten en Eindhoven werkt het. Daar hebben ze geld te kort omdat de regeling zo populair is. In Hardenberg zijn aanvragen voor sedumdaken, maar daar hebben we geen regeling voor.
Het is een stimuleringsregeling voor particulieren en meer nog niet, zei Te Rietstap.

Zijn oproep was aan dovemansoren gericht. Het gevolg is dat u geen subsidie krijgt voor een regenton, dat u geen boom krijgt als u tegels uit uw tuin haalt, dat u dat sedumdak op uw buik kunt schrijven. Zelfs zo’n eerste kleine stap zetten was voor de raadsmeerderheid te moeilijk. Of misschien was het hele voorstel wel te moeilijk.

Vrouwen en jongeren

Raadslid Wiepie van der Veen van de ChristenUnie werd deze week op haar wenken bediend. Dinsdag vroeg ze aan het eind van de raadsvergadering in Hardenberg om wat meer aandacht voor jongeren in deze coronatijd en twee dagen laten had burgemeester Offinga al twee praatsessies met leerlingen van het voortgezet onderwijs achter de rug, over hoe zij deze tijd beleven, wat ze missen en wat ze het liefst zouden doen. Je had het een jaar geleden niet voor mogelijk gehouden, maar wat jongeren het liefst doen is: naar school gaan.

En natuurlijk niet voor dat lesje wiskunde, Frans of geschiedenis, maar voor de sociale contacten. Het kabinet heeft dat ook begrepen en probeert jongeren wat meer ruimte te geven. Letterlijk, want ze mogen samenkomen in buurthuizen, sporthallen en bibliotheken. Niet om te lezen of te sporten maar om te kletsen en te giebelen. Op anderhalve meter afstand, dat wel.

Wie zou dat nou bedacht hebben? Iemand zonder kinderen? Of met alleen maar volwassen kinderen? Misschien iemand die z’n hele leven niet verder is gekomen dan de Randstad? Want zoiets is echt prehistorisch. In elk geval in onze regio. Jongeren komen niet samen in sporthallen, buurthuizen of bibliotheken, die zoeken elkaar op in keten. En kletsen en giebelen op anderhalve meter afstand is natuurlijk helemaal van de zotte. Wat echt helpt is de scholen opengooien. Scholen voor voortgezet onderwijs in de regio krijgen dagelijks zo’n 40% van de leerlingen over de vloer: examenleerlingen, leerlingen voor praktijkvakken en leerlingen die beter niet thuis kunnen zitten. Zonder problemen, zonder besmettingen. Met een beetje moeite en wat slimme oplossingen is het best mogelijk dat iedereen weer naar school gaat. Al is het dan ook in deeltijd.

Deze week was ook nieuws dat onverwacht de meest vrouwvriendelijke wethouder van Hardenberg opstapt. Niet om politieke redenen, maar er kwam gewoon een nog leukere baan voorbij. Ze houdt zich volgende maand nog even bezig met de verkiezing Vrouw van het Jaar en dan zit het er zo’n beetje op. Het vervolg is BMC, een adviesbureau voor overheid en andere publieke sectoren. Hopelijk weten ze wat ze in huis halen, want vrouwen hebben geen rem op hun spreektijd. “Vergaderingen met vrouwen slepen zich voort, omdat vrouwelijke bestuursleden te veel praten”, zei de Japanse voorzitter van het Olympisch Comité. Seksistisch, discriminerend, was het officiële commentaar, terwijl 99% van de mannen vindt dat hij groot gelijk heeft. Maar vrouwen vormen zo’n belangrijke macht tegenwoordig dat de beste man wel moest opstappen.

Vrouwen beklommen deze week ook de barricaden om het woord hij in de nieuwste Bijbelvertaling. Of eigenlijk het woord Hij. Je moet wel heel diep in de materie duiken om te kunnen begrijpen waarom het gebruik van de hoofdletter “een klap in het gezicht is van vrouwen”. Of waarom het dat niet is, zoals het Nederlands Bijbelgenootschap vindt. “God is niet mannelijk of vrouwelijk. Hij staat niet voor mannelijk, maar accentueert dat God van een andere categorie is”, zegt het NBG. In wielertermen: de buitencategorie. De vrouwen kunnen hoog of laag springen, de hoofdletter blijft staan. Ze krijgen dus niet in alles hun zin. Nog niet.

Protest

Dacht ik toch even dat ik een kans had laten schieten om te protesteren op de Markt in Hardenberg. Niet zoals die zes marsmannetje vorige week zaterdag, die als in trance op de tonen van een robotstem zich keerden tegen mondkapjes, vaccins en spertijd, nee, ik had kunnen protesteren tegen een wandelpad door de Rheezermaten, een groengebied tussen de wijk Hazenbos in Hardenberg en het dorpje Rheeze.

“Hardenbergers zien niets in langer wandelpad door Rheezermaten”, kopt de Stentor op haar website. Dat moeten er vast aardig wat zijn geweest, denk je dan, want anders spreek je niet van Hardenbergers en zet je dat niet vet in de kop. En ik was daar niet bij geweest!

De eerste regel in het verhaal leverde meteen een grote teleurstelling op: geen grote groepen rebellerende, met hooivorken, pek en veren uitgeruste Hardenbergers, maar slechts drie personen. Op een bevolking van 62.000 inwoners.

Zij waren naar de Raad van State getogen om met allerlei flauwekulopmerkingen de verlenging van een wandelpad tegen te houden. Flauwekulopmerkingen? Zeker, want ze brachten onder meer naar voren dat er een paar bomen gekapt moeten worden waardoor een buizerd stress of hoofdpijn zou kunnen krijgen. Valt wel mee, zei de ambtenaar van de gemeente, die in tegenstelling tot de klagers en hun advocaat wèl naar Den Haag was afgereisd om zijn verhaal te doen. De drie Hazenbossers zaten voor het beeldscherm thuis.

Maar dit terzijde. Valt wel mee, want het nieuwe pad komt op 36 meter afstand van het nest te liggen, terwijl het huidige pad op 22 meter afstand ligt.
Blijkbaar had de krantenredactie achteraf ook wel begrepen dat hun ‘lokaas-kop’ wat te veel van het goede was, want in de papieren editie stond boven het verhaal dat er weerstand was tegen een pad langs trilveen en een buizerd. Wat ook flauwekul was, want eigenlijk bedoelen de klagers: wij willen geen wandelaars zien als we naar buiten kijken. Maar daarmee win je het niet bij de Raad van State.

Nog meer groene avonturen deze week in Hardenberg. Het leek eerst even dat de politieke partij Leefbaar Hardenberg van raadslid Petra Baarslag als een Phoenix uit de as was herrezen, want op de website met die naam stond iets over onnodige bomenkap. Het was meteen duidelijk dat dit niet een wedergeboorte van de politieke partij kon zijn, want om een paar boompjes meer of minder die tegen de vlakte gaan had Baarslag zich niet druk gemaakt.
Het blijkt dat een van haar discipelen ooit de domeinnaam heeft vastgelegd en die in leven heeft gehouden. Toen ten dienste van de partij, nu ten dienste van hemzelf.

Wat is er aan de hand? De gemeente wil 20 bomen kappen. Navraag maakte duidelijk dat het om aangetaste bomen gaat: ziek of door schimmels op sterven na dood. Maar, zegt de man achter Leefbaar Hardenberg, in Baalderveld staan een paar waar ik vanuit mijn huis op uitkijk: een mooie bomenrij van 7 eiken langs een oud boerenpad die in prima conditie verkeren. We hebben veel voetbalkenners in ons land, bijna evenveel virologen maar blijkbaar ook nog eens een flink aantal boomspecialisten.

Leefbaar Hardenberg heeft protest aangetekend tegen de bomenkap. Een zienswijze ingediend, heet dat tegenwoordig. “Laat bomen groeien, CO2 opnemen en zuurstof produceren. Bescherm ze!”, schrijft de man in zijn zienswijze.
En hij ondertekent met: “Mede namens vele Hardenbergers.”

Die laatste woorden stuiten mij tegen de borst. Want hij heeft mij niet gevraagd, zodat ik weer een kans heb gemist om mijn stem te verheffen tegen de misstanden in de wereld. Twee keer niet kunnen protesteren in één week: ik heb wel eens betere tijden gekend.

Thema: Anders Norén