Dacht ik toch even dat ik een kans had laten schieten om te protesteren op de Markt in Hardenberg. Niet zoals die zes marsmannetje vorige week zaterdag, die als in trance op de tonen van een robotstem zich keerden tegen mondkapjes, vaccins en spertijd, nee, ik had kunnen protesteren tegen een wandelpad door de Rheezermaten, een groengebied tussen de wijk Hazenbos in Hardenberg en het dorpje Rheeze.

“Hardenbergers zien niets in langer wandelpad door Rheezermaten”, kopt de Stentor op haar website. Dat moeten er vast aardig wat zijn geweest, denk je dan, want anders spreek je niet van Hardenbergers en zet je dat niet vet in de kop. En ik was daar niet bij geweest!

De eerste regel in het verhaal leverde meteen een grote teleurstelling op: geen grote groepen rebellerende, met hooivorken, pek en veren uitgeruste Hardenbergers, maar slechts drie personen. Op een bevolking van 62.000 inwoners.

Zij waren naar de Raad van State getogen om met allerlei flauwekulopmerkingen de verlenging van een wandelpad tegen te houden. Flauwekulopmerkingen? Zeker, want ze brachten onder meer naar voren dat er een paar bomen gekapt moeten worden waardoor een buizerd stress of hoofdpijn zou kunnen krijgen. Valt wel mee, zei de ambtenaar van de gemeente, die in tegenstelling tot de klagers en hun advocaat wèl naar Den Haag was afgereisd om zijn verhaal te doen. De drie Hazenbossers zaten voor het beeldscherm thuis.

Maar dit terzijde. Valt wel mee, want het nieuwe pad komt op 36 meter afstand van het nest te liggen, terwijl het huidige pad op 22 meter afstand ligt.
Blijkbaar had de krantenredactie achteraf ook wel begrepen dat hun ‘lokaas-kop’ wat te veel van het goede was, want in de papieren editie stond boven het verhaal dat er weerstand was tegen een pad langs trilveen en een buizerd. Wat ook flauwekul was, want eigenlijk bedoelen de klagers: wij willen geen wandelaars zien als we naar buiten kijken. Maar daarmee win je het niet bij de Raad van State.

Nog meer groene avonturen deze week in Hardenberg. Het leek eerst even dat de politieke partij Leefbaar Hardenberg van raadslid Petra Baarslag als een Phoenix uit de as was herrezen, want op de website met die naam stond iets over onnodige bomenkap. Het was meteen duidelijk dat dit niet een wedergeboorte van de politieke partij kon zijn, want om een paar boompjes meer of minder die tegen de vlakte gaan had Baarslag zich niet druk gemaakt.
Het blijkt dat een van haar discipelen ooit de domeinnaam heeft vastgelegd en die in leven heeft gehouden. Toen ten dienste van de partij, nu ten dienste van hemzelf.

Wat is er aan de hand? De gemeente wil 20 bomen kappen. Navraag maakte duidelijk dat het om aangetaste bomen gaat: ziek of door schimmels op sterven na dood. Maar, zegt de man achter Leefbaar Hardenberg, in Baalderveld staan een paar waar ik vanuit mijn huis op uitkijk: een mooie bomenrij van 7 eiken langs een oud boerenpad die in prima conditie verkeren. We hebben veel voetbalkenners in ons land, bijna evenveel virologen maar blijkbaar ook nog eens een flink aantal boomspecialisten.

Leefbaar Hardenberg heeft protest aangetekend tegen de bomenkap. Een zienswijze ingediend, heet dat tegenwoordig. “Laat bomen groeien, CO2 opnemen en zuurstof produceren. Bescherm ze!”, schrijft de man in zijn zienswijze.
En hij ondertekent met: “Mede namens vele Hardenbergers.”

Die laatste woorden stuiten mij tegen de borst. Want hij heeft mij niet gevraagd, zodat ik weer een kans heb gemist om mijn stem te verheffen tegen de misstanden in de wereld. Twee keer niet kunnen protesteren in één week: ik heb wel eens betere tijden gekend.