Het dagelijks bestuur van de gemeente Hardenberg heeft onlangs op de kop gehad van de Rekenkamer. Die heeft een Gronings bureau laten onderzoeken waarom zo vaak over de communicatie wordt geklaagd bij projecten die met ruimtelijke ordening te maken hebben. Burgers te laat geïnformeerd, niet duidelijk gemaakt of ze echt mogen meepraten en te moeilijk taalgebruik zodat geen mens er wat van snapt.

Tja, wij Hardenbergers zijn geen praters maar doeners. Beetje regelen bij een kop koffie, want we kennen mekaar toch zo goed. Geen woorden maar daden, leve Hardenberg-1.

Alleen… dat kan niet meer. Heeft eigenlijk nooit gekund, maar we lieten een beetje over ons heen lopen: wat de overheid doet is welgedaan. Voortaan wordt echter duidelijke taal gesproken. Of beter: geschreven. Hardenberg heeft zich afgelopen winter bij het landelijke project Duidelijke Taal aangesloten, ambtenaren zijn op cursus gestuurd en communicatiemedewerkers hebben zich aangemeld voor webinars over Duidelijk communiceren.

Heeft dat een beetje geholpen? Afgelopen week stond op de gemeentepagina in de Toren onder meer “De inclusieve samenleving is bij uitstek een beleidsdomein die vraagt om een integrale benadering.” Daar zal Jan-met-de-pet niet meteen warm van worden. Bovendien is het taalkundig fout: het is ….. een beleidsdomein dat…..

Ook op deze pagina: participatieladder (niet te koop bij de Gamma), adequaat en actoren. En in dezelfde krant, op de pagina Kijk op Hardenberg: Bbz-aanvragen, BIZ-belasting, MKB-Nederland en VNO-NCW. Zonder uitleg of toelichting.

Ja maar, reageren B&W, wij zijn al bezig met verschillende vormen van participatie en co-creatie. En we werken steeds vaker met de methode van het strategisch communicatie frame, een methode met aandacht voor de in- en externe context.

Afijn, u begrijpt het wel, de gemeentelijke brieven, artikelen, memo’s en notities zijn niet bedoeld om door de inwoners begrepen te worden. Slechts de incrowd, pardon: de ingewijden, kunnen zo’n stuk lezen zonder steeds te moeten googelen om de betekenis op te zoeken.

Duidelijke taal, duidelijk communiceren: het lijkt er niet op. Heeft er nog nooit op geleken, hoewel al jaren wordt geroepen dat het anders moet. Al sinds gemeentesecretaris Wouco Rebergen een jaar of vijftien geleden vroeg voor een doos sigaren en een fles wijn de ambtenaren taalkundige mores te leren.

De gemeenteraad mag volgende week een keer foei! roepen en dat was het dan. Schrijven met de lezer voor ogen? Dacht het niet.