Simon Carmiggelt heeft ooit een verhaal geschreven over een man die de vriendjes van z’n dochter onder de loep nam. Overigens door Wim Sonneveld voortreffelijk in een cabaretvoorstelling op het toneel gebracht. Ene Harry vond hij ‘een gluiperd van het zuiverste water’. Daar kwam hij op een mooie manier vanaf, namelijk door hem te prijzen. Harry was geweldig, Harry was vriendelijk, Harry was behulpzaam, enfin, zijn dochter dumpte het vriendje onmiddellijk.

Ik verwacht dat de CU-fractievoorzitter binnenkort hetzelfde gaat zeggen over de VVD-fractievoorzitter in de gemeenteraad van Hardenberg. Die deed dinsdagavond iets wat hij wel vaker doet, namelijk spelen op de man in plaats van reageren op de inhoud. Dat was bij de bespreking van de raadsbrief over de inkoop van jeugdzorg.

Die inkoop gebeurt regionaal, maar Hardenberg wil kijken of dat ook lokaal kan. “Zou het een motivatie kunnen zijn om lokaal in te kopen, om meer aansluiting te vinden bij bepaalde gezindten, passend bij de achterban van wethouder Te Rietstap?”, vroeg de VVD’er.
Mooie woorden, waarmee hij bedoelde of Te Rietstap soms lokaal wilde inkopen om ervoor te zorgen, dat meer gereformeerd-vrijgemaakte hulpverleners aan het werk gezet konden worden.

Geen gekke gedachte voor een VVD’er, want die past wel bij deze partij, die landelijk koploper is op het gebied van vriendjespolitiek, het overtreden van regels en het plegen van fraude, zoals bleek uit de jaarlijkse Politieke Integriteitsindex in 2020. En dat al acht jaar op rij.

De CU-fractievoorzitter zal waarschijnlijk de VVD-fractievoorzitter binnenkort prijzen als het beste wat de partij is overkomen, dat hij zo’n aimabele man is, zo goed zaken en personen van elkaar kan scheiden. En hem dan per ongeluk Harry noemen.